Twórcy romantyczni przypisywali poezji funkcję narodową i moralną – miała ona podtrzymywać ducha narodu, kształtować postawy i przekazywać ważne prawdy. Poeta był wieszczem i przewodnikiem społeczeństwa. Skamandryci odrzucili tę wizję, uznając, że poezja powinna być bliska codziennemu życiu, radości i zwykłym doświadczeniom człowieka, a nie pełnić funkcji narodowo-patriotycznej. Z kolei poeci Awangardy Krakowskiej widzieli w poezji narzędzie wyrażania nowoczesnego świata, tj. miasta, techniki i dynamiki życia, stawiając na nowatorstwo formy i języka. Najbliższa jest mi koncepcja skamandrytów, ponieważ pokazuje, że poezja może być dostępna dla każdego i odnosić się do codziennych przeżyć. Uważam, że taka poezja jest bardziej uniwersalna i bliższa współczesnemu odbiorcy, ponieważ nie narzuca wielkich idei, lecz pozwala dostrzec piękno w zwykłym życiu.
1. Zauważ, że romantycy traktowali poezję jako narzędzie wpływu na naród.
2. Zwróć uwagę, że skamandryci skupili się na codzienności i zwykłym człowieku.
3. Dostrzeż, że awangarda podkreślała nowoczesność i eksperyment formalny.
4. Zauważ, że zadanie wymaga porównania tych trzech stanowisk.
5. Połącz porównanie z własną opinią i uzasadnij swój wybór argumentami.