Zwrot „Kochani ludożercy” ma sprzeczny charakter. Dlatego, że słowo kochani budzi pozytywne skojarzenie a z kolei ludożercy - negatywne. W ten sposób podmiot liryczny dostrzega wady i słabości ludzi, tak jak egoizm, złość, nienawiść, a z drugiej strony odnosi się do nich z miłością, nazywając ich kochanymi.
Wiersz został wydany w tomiku „Formy” w 1958 roku.