Epitety: smutne oczy, rudą krwią, żółte ściegi, płynące morze, ziemi twej, żelaznymi łzami, ludzkich dróg, jasny synku, czarną noc.
Wskazane epitety uplastyczniają wojenny obraz, jaki wyłania się z wiersza Baczyńskiego i działają na wyobraźnię odbiorcy.
Epitet to najczęściej połączenie przymiotnika z rzeczownikiem (przykład: jasne niebo).