Utwór Łańcuch szczęścia jest satyrą na naiwność, łatwowierność, histerię z powodu fałszywych informacji. Ludzie wierzą w klątwy i dają sobą łatwo manipulować za pomocą pogróżek i strachu. Mimo iż list był napisany nieudolnie i z błędami, nawet profesor, który powinien być człowiekiem światłym, ulega panice. Tylko pozornie głupi osiołek patrzy na sprawę trzeźwym okiem i nie przekazuje łańcuszka dalej.
Satyra to utwór literacki, który ma na celu wyeksponować i ośmieszyć wady, przywary, zjawiska społeczne.