„zostaną po nich buty i telefon głuchy/ tylko co nieważne jak krowa się wlecze/ najważniejsze tak prędkie, że nagle się staje/ potem cisza normalna więc całkiem nieznośna/ jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy/ kiedy myślimy o kimś zostając bez niego”
Przytoczone obrazy śmierci są optymistyczne, ponieważ ukazują jakąś stratę, brak czegoś bliskiego.
Podaj fragment, w którym podmiot liryczny wypowiada się o śmierci. Jaki obraz się tu rysuje? Czy jest on optymistyczny czy pesymistyczny? Czy ukazano pewną stratę? A może dano nadzieję, że śmierć nie jest aż tak okropna?