Przykładowe rozwiązanie:
UE zmuszona jest sprostać wielu wyzwaniom w dziedzinie energetyki związanym na przykład ze zwiększającym się uzależnieniem od importu, niedostateczną dywersyfikacją, wysokimi i niestabilnymi cenami energii, rosnącym ogólnoświatowym popytem na energię, zagrożeniem bezpieczeństwa krajów produkcji i tranzytu, rosnącą groźbą zmiany klimatu, dekarbonizacją, niskim tempem postępów w zakresie efektywności energetycznej, wyzwaniami związanymi z rosnącym wykorzystywaniem odnawialnych źródeł energii, potrzebą większej przejrzystości rynków energii oraz ich dalszą integracją i wzajemnymi połączeniami. Centralnym elementem unijnej polityki energetycznej są różnorodne środki ukierunkowane na stworzenie zintegrowanego rynku energii oraz zapewnienie bezpieczeństwa dostaw energii i stabilnego sektora energetycznego.
Ponad 40% energii wyprodukowanej w UE pochodziło ze źródeł odnawialnych, a mniej więcej 1/3 – z elektrowni jądrowych. Większość importowanych paliw kopalnych pochodzi z Rosji. W 2020 r. z Rosji pochodziła ponad połowa importowanych stałych paliw kopalnych (w większości węgiel) oraz 43% importowanego gazu ziemnego. W marcu 2022 r. przywódcy UE postanowili stopniowo uniezależnić UE od rosyjskich paliw kopalnych z powodu rosyjskiej agresji na Ukrainę i niepokoju o bezpieczeństwo dostaw energii.
Niewątpliwie wojna rosyjsko-ukraińska ma swoje bezpośrednie przełożenie na wzmocnienie procesu transformacji energetycznej. W najbliższych latach dla wielu państw znacząca będzie kwestia ograniczenia uzależnienia od Rosji oraz zwiększenia poziomu samowystarczalności energetycznej. Tym samym będzie można zaobserwować większą aktywność w kierunku zarówno zagospodarowania krajowych złóż surowców energetycznych, jak i zwiększenia wykorzystania technologii wspierających rozwój gospodarki niskoemisyjnej.