Autorka tekstu twierdzi, iż jesteśmy niezwykłym narodem, w pozytywnym tego słowa znaczeniu – pewnym siebie, ambitnym, ciepłym, pełnym wewnętrznej radości życia, otwartym itp. Fibiger sprzeciwia się jednak powszechnemu myśleniu Polaków, według którego obcokrajowcy patrzą na nas raczej nieprzychylnie, ze względu na wiele narodowych stereotypów.
„Polacy to niezwykli ludzie – pewni siebie, ambitni, ciepli, pełni wewnętrznej radości życia, otwarci…”.
„Chciałam przede wszystkim pokazać, że żyjemy w pięknym kraju. Łatwo przychodzi nam krytykowanie go. A ja wierzę, że warto zatrzymać się, rozejrzeć dookoła i otworzyć oczy na piękno Polski. Na jej wielokulturowość, otwartość […]”.