Proces stanowienia prawa w Polsce przebiega przez kilka etapów.
Najpierw inicjatywę ustawodawczą mogą podjąć różne podmioty, takie jak Prezydent RP, Rada Ministrów, posłowie, senatorowie, grupa obywateli lub organy samorządu terytorialnego. Następnie projekt ustawy jest przygotowywany, analizowany i przedstawiany odpowiedniemu organowi, czyli Sejmowi lub Senatowi. Projekt przechodzi przez kolejne czytania i debaty, podczas których posłowie lub senatorowie mogą zgłaszać poprawki i wprowadzać zmiany do tekstu. Po zakończeniu procesu legislacyjnego w jednej izbie projekt ustawy jest przekazywany do drugiej izby, gdzie przechodzi podobne etapy procedury. Izby parlamentu muszą osiągnąć porozumienie w sprawie ostatecznej treści ustawy. Gdy projekt ustawy zostanie zaakceptowany przez Sejm i Senat, przechodzi do podpisu przez Prezydenta RP. Jeśli Prezydent podpisze ustawę, staje się ona obowiązującym aktem prawnym. W przypadku odmowy podpisu przez Prezydenta, ustawę można skierować do ponownego rozpatrzenia w Sejmie i Senacie.
Ważnym elementem procesu stanowienia prawa jest również udział organów i instytucji, takich jak Rada Legislacyjna, która ocenia projekty ustaw pod względem ich zgodności z konstytucją i innymi aktami prawymi. Co więcej, przed wejściem w życie ustawy, może być wymagane jej ogłoszenie i publikacja w Monitorze Polskim lub innym oficjalnym dzienniku urzędowym.
Proces stanowienia prawa w Polsce składa się z kilku etapów. Inicjatywę ustawodawczą podejmują różne podmioty. Projekt ustawy jest przygotowywany, analizowany i przedstawiany Sejmowi lub Senatowi. Projekt przechodzi przez czytania, debaty i może być zmieniany poprzez zgłaszanie poprawek. Po zatwierdzeniu przez obie izby parlamentu projekt jest podpisywany przez Prezydenta i staje się obowiązującym aktem prawnym. Rada Legislacyjna ocenia projekty ustaw pod względem zgodności z prawem, a ustawy muszą być ogłoszone i opublikowane przed wejściem w życie.