Zasada, że prawo nie działa wstecz: Oznacza, że jeśli ktoś popełnił czyn sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawnymi przed ich wprowadzeniem, nie może zostać pociągnięty do odpowiedzialności za ten czyn. Jest to ochrona przed stosowaniem prawa z mocą wsteczną, co zapewnia stabilność i pewność prawa.
Domniemanie niewinności: Ta zasada mówi, że każda osoba jest uważana za niewinną, dopóki jej winę nie udowodni się w odpowiednim postępowaniu sądowym. Naruszenie tej zasady oznacza traktowanie kogoś jako winnego bez wystarczających dowodów lub przed zakończeniem procesu sądowego. Konsekwencje mogą obejmować niesprawiedliwe oskarżenia i naruszenie podstawowych praw człowieka.
Zasada, że nie ma winy bez prawa: Oznacza, że osoba nie może być uznana za winną popełnienia przestępstwa, jeżeli czyn ten nie był uznany za naruszenie prawa w momencie jego popełnienia. Naruszenie tej zasady może prowadzić do bezprawnej karalności i naruszenia prawa do sprawiedliwego procesu.
Nieznajomość prawa szkodzi: Ta zasada głosi, że brak świadomości przepisów prawnych nie stanowi usprawiedliwienia dla ich naruszenia. Konsekwencje łamania tej zasady polegają na tym, że osoba może ponieść odpowiedzialność prawna za czyn, nawet jeśli nie była świadoma istnienia lub treści konkretnego przepisu prawnego.
Naruszenie tych zasad ma konsekwencje: nowe przepisy nie działają wstecz i nie karzą za czyny popełnione przed ich wprowadzeniem; domniemanie niewinności chroni przed niesprawiedliwymi oskarżeniami; brak jasno określonych przepisów uniemożliwia ukaranie za czyny, które w danym czasie nie były zakazane; nieznajomość prawa nie zwalnia z odpowiedzialności za naruszenia, zachęcając do przestrzegania obowiązujących norm prawnych. Wszystkie te zasady mają na celu ochronę praw jednostek, zapewnienie sprawiedliwości i zapobieganie nadużyciom w systemie prawnym. Ich łamanie może prowadzić do niesprawiedliwości, naruszenia praw człowieka i destabilizacji porządku prawno-społecznego.