1. Zewnętrzne ucho:
· Małżowina uszna (pawężyk): Zewnętrzna widoczna część ucha, która pomaga w zbieraniu dźwięków.
· Przewód słuchowy: Kanał prowadzący od małżowiny usznej do błony bębenkowej. Przewód ten wspomaga przewodzenie dźwięków do wewnętrznych części ucha.
2. Środkowe ucho:
· Błona bębenkowa: Cienka błona rozpięta na końcu przewodu słuchowego, która drga w odpowiedzi na fale dźwiękowe. Jej drgania przenoszą dźwięki dalej w ucho.
· Trąbka Eustachiusza: Kanał łączący bębenek ze ścianą gardła. Trąbka Eustachiusza pomaga w równoważeniu ciśnienia powietrza po obu stronach błony bębenkowej.
3. Wewnętrzne ucho:
· Ślimak (kohlea): Wydłużona spiralna struktura wewnętrznego ucha, która jest odpowiedzialna za przetwarzanie dźwięków na impulsy nerwowe. Ślimak zawiera narząd Cortiego, który zawiera komórki słuchowe i włoski, które reagują na drgania dźwięków.
· Półkola przewodzące: Trzy półkoliste kanaliki, które pomagają w utrzymaniu równowagi i orientacji przestrzennej.
Te części ucha współpracują, aby umożliwić nam słyszenie i utrzymanie równowagi. Dźwięki są zbierane przez zewnętrzne ucho, przenoszone przez środkowe ucho za pomocą drgań błony bębenkowej, a następnie przetwarzane przez wewnętrzne ucho na impulsy nerwowe, które są przekazywane do mózgu w celu interpretacji dźwięków.