Podczas wykonywania skoku przez człowieka, trampolina zostaje odkształcona, ma zatem energię potencjalną sprężystości. Działa ona na ciało człowieka, które nabiera pewnej wartości prędkości, czyli ma energię kinetyczną. Po wyskoku energia kinetyczna ciała człowieka maleje i zamienia się w energię potencjalną grawitacji do momentu uzyskania przez niego maksymalnej wysokości. Następnie ciało człowieka zaczyna spadać do wody, wytracając tym samym energię potencjalną grawitacji, która zamienia się w energię kinetyczną.
Na samym początku trampolina zyskuje energię potencjalną sprężystości z powodu jej odkształcenia. Działa ona na ciało człowieka i nadaje mu prędkość, z czym związana jest energia kinetyczna ciała człowieka. Z nabieraniem wysokości zwiększa się energia potencjalna grawitacji ciała człowieka, a szybkość maleje, co powoduje zmniejszane się energii kinetycznej. Podczas spadania do wody, ciało człowieka znowu zmniejsza swoją wysokość, czyli maleje jego energia potencjalna grawitacji, a jego prędkość rośnie do momentu, gdy wpadnie ono do wody, czyli podczas spadania rośnie jego energia kinetyczna.