Światło słoneczne docierające do Ziemi jest rozpraszane poprzez cząsteczki znajdujące się w powietrzu, takie jak azot, tlen, zanieczyszczenia, dwutlenek węgla czy woda. Cząsteczki te są mniejsze niż długość fali światła słonecznego i rozpraszają światło we wszystkich kierunkach. Zjawisko to nosi nazwę rozpraszania Rayleigha. Światło fioletowe jest falą o najmniejszej długości, zatem ulega największemu rozproszeniu. Mimo to kolor nieba nie jest widzialny jako fioletowy, ponieważ jest on najmniej intensywną barwą w widmie światła słonecznego. Ponadto ludzkie oko znacznie czulej odbiera barwę niebieską, dlatego niebo widziane jest w tym kolorze.
Niebo jest niebieskie z powodu zachodzenia zjawiska zwanego rozpraszaniem Rayleigha. Polega ono na rozpraszaniu światła na cząsteczkach o rozmiarach mniejszych od długości fali świetlnej. Światło słoneczne docierające do Ziemi jest rozpraszane poprzez cząsteczki znajdujące się w powietrzu, takie jak azot, tlen, zanieczyszczenia, dwutlenek węgla czy woda. Światło o krótszych długościach fali, takie jak niebieskie, jest bardziej rozproszone niż światło o dłuższych długościach fali, takie jak czerwone. Niebo wygląda na niebieskie, ponieważ nasze oczy widzą więcej rozproszonego niebieskiego światła niż innych kolorów.