Autorytarny system władzy w Polsce, zarówno po przewrocie majowym w 1926 roku, jak i po II wojnie światowej, charakteryzował się ograniczeniem swobód obywatelskich, kontrolą mediów i centralizacją władzy, choć nie osiągnął pełnej totalitarnej kontroli, jak w przypadku systemów w nazistowskich Niemczech i ZSRS, gdzie występowały systematyczne łamanie praw człowieka, indoktrynacja ideologiczna oraz całkowita kontrola społeczeństwa i gospodarki przez władzę.
