Stosunek mieszkańców stolicy Warszawy do Niemców w okresie okupacji był w większości przypadków negatywny i niechętny. Niemcy byli postrzegani jako agresorzy, którzy narzucili swoje rządy i represje na polskie społeczeństwo. Względem Polaków żołnierze wojsk okupacyjnych często stosowali brutalność, dopuszczali się represji, aresztowań, egzekucji i prześladowań, co budziło poczucie gniewu i oporu wśród miejscowej ludności.
Negatywny stosunek mieszkańców Warszawy do Niemców wynikał z poczucia narodowej dumy i przekonania o niesprawiedliwości okupacji. Represje i brutalność ze strony żołnierzy wojsk okupacyjnych względem Polaków były przyczyną wzburzenia i dezaprobaty ze strony miejscowej ludności, która doświadczała prześladowań, wzmacniając tym samym opór wobec okupanta.