Bismarck był wybitnym politykiem, który zdecydował się na różne metody, aby dokonać zjednoczenia Niemiec. Jego działania były często kontrowersyjne, ale jednocześnie skuteczne. Bismarck wykorzystał wojny i możliwości dyplomatyczne, aby osiągnąć swój cel:
· Wojna z Danią, która pozwoliła na przyłączenie Schleswig-Holstein do Niemiec, była jednym z pierwszych kroków w kierunku zjednoczenia.
· Wojna z Austrią (1866 r.), która doprowadziło do powstania Związku Północnoniemieckiego.
· Wojna z Francją (1870 r.), dzięki której terytorium Niemiec powiększyło się o Alzację i Lotaryngię.
· Negocjacje z pozostałymi krajami niemieckimi, żeby dołączyły do Związku i razem przyczyniły się do powstania Cesarstwa Niemieckiego.
O Bismarcku często mówi się, że zdecydował się jednoczyć Niemcy nie drogą dyplomatycznych porozumień i dynastycznych umów, ale „krwią i żelazem”. Kanclerz był głęboko przekonany, iż w polityce nie ma miejsca na ideały, a jedyne czym powinien kierować się polityk, jeśli chce być skuteczny, jest racja stanu jego kraju.