· Uważa on, że niedoskonałość ludzka skłania się ku przeobrażeniu atlety z Olimpii w gladiatora cyrku i że trzeba wybierać między dwoma formułami atletyzmu.
· Podkreśla też, że młodzieńcy z różnych krajów potrafią znaleźć siłę moralną, aby poradzić sobie z porażką bez goryczy i uścisnąć dłoń zwycięzcy ze szczerą serdecznością, co jest dla niego wzorem sportowego ducha.
· Sądzi też, że brakuje tego ducha w dzisiejszych tłumach i że potrzebna jest rewizja edukacji, aby uczyć ludzi doceniać wyczyny sportowe i zwalczać prymitywny nacjonalizm.
Autor uważa, że potrzebna jest rewizja edukacji, aby uczyć widzów doceniać wyczyny sportowe i zachowywać się z klasą.