Przykłady konfliktów kolonialnych z ludnością rdzenną:
· Rewolucja haitańska (1791–1804) – walka o niepodległość i równouprawnienie czarnoskórych niewolników z francuskimi kolonizatorami;
· Powstanie Boxerów w Chinach (1899–1901) – walka plemienia Boxerów przeciwko europejskim mocarstwom i Japonii, które chciały rozszerzyć swoje wpływy w kraju;
· Powstanie Maorysów w Nowej Zelandii (1860–1872) – konflikt między rdzennymi Maorysami a brytyjskimi kolonizatorami, którzy zabrali im ziemie i naruszyli ich tradycje i kulturę.
Przykłady konfliktów pomiędzy Europejczykami rywalizującymi o wpływy w koloniach:
· Wojny burskie (1880–1881 oraz 1899 r.) – konflikt Brytyjczyków z Burami, czyli potomkami holenderskich osadników w południowej Afryce
· Wojna Hiszpanii ze Stanami Zjednoczonymi wspierającymi niepodległość Kuby. W jej wyniku której Hiszpanie utracili Filipiny i Puerto Rico
· Wojna japońsko-rosyjska (1904 r.)
Konflikty kolonialne z ludnością rdzenną toczące się na terenach kolonii często były wynikiem dążenia do niepodległości, równouprawnienia lub obrony tradycji i kultury przez rdzennych mieszkańców. Rywalizacja między europejskimi mocarstwami o wpływy w koloniach prowadziła do konfliktów odzwierciedlających złożoność relacji kolonialnych i dążenie do kontroli.