Prezydent Abraham Lincoln za bunt uważał próbę secesji stanów południowych. Bunt ten miał być wymierzony przeciwko całemu państwu amerykańskiemu.
Lincoln nie uznawał prawnej podstawy dla odłączenia się stanów południowych i wierzył, że rząd federalny ma obowiązek bronić suwerenności i integralności terytorialnej Stanów Zjednoczonych. Stąd termin „bunt” był używany przez Lincolna dla opisania tego konfliktu, który dla niego był próbą zachowania jedności kraju i przywrócenia władzy rządu federalnego na terytoriach, które ogłosiły secesję.