W poezji Krzysztofa Kamila Baczyńskiego wszechobecny jest motyw apokalipsy spełnionej – tym spełnieniem jest wojna, która całkowicie zmieniła charakter i kształt rzeczywistości.
Ten motyw widoczny jest choćby w Historii – w której poeta snuje rozważania dotyczące historiozofii, czyli mechanizmów dziejowych, powtarzania się pewnych procesów. Podmiot liryczny jest świadkiem wojny, jest także świadomy, że rzeczywistość jest urzeczywistnionym koszmarem, spełnionym za sprawą ślepej, brutalnej siły. Jest także świadomy bliskiej śmierci, bolesnej rozłąki z najbliższymi. Apokalipsa, która ma miejsce w Historii, jest pozbawiona sensu, bez wymiaru religijnego.
Z kolei w wierszu Pokolenie apokalipsa zostaje ukazana poprzez kontrast z naturą – jest zapowiadana w opisach przyrody, której spokój zostaje zakłócony. Apokalipsa jest tu źródłem koszmarów, przyszłego niepokoju, ale także rozpadu człowieczeństwa i jakiejkolwiek harmonii. Poeta podkreśla wpływ, jaki wojna ma na psychikę całego pokolenia ludzi.
Apokalipsa spełniona to apokalipsa, która się dokonała – a zatem zagrożenia, obawy i strach, o których piszą artyści, już się spełniły.