Przyznanie się do winy przez Raskolnikowa w kontekście idei odkupienia:
– obawa przed uznaniem za zbrodniarza przez społeczeństwo;
– przyznanie się do winy pod namową Soni, która go nie osądza;
– poniesienie kary i odkupienie swoich czynów na zesłaniu;
– Miłosz i Gombrowicz są zgodni, że Raskolnikow za swoją winę uznaje swoją słabość, że mu się nie udało żyć z wyrzutami sumienia, a nie zabójstwo lichwiarki.
Odkupienie polega na wynagrodzeniu lub odpokutowaniu za wyrządzoną krzywdę, lub popełniony zły czyn. Idea odkupienia zakłada okazanie skruchy pod wpływem odczuwanych wyrzutów sumienia.