| Stosunek Raskolnikowa do Ewangelii i religii chrześcijańskiej | Fragment |
| sceptycyzm | „Chyba nie oczekuje cudu? Owszem właśnie, że oczekuje. A czy to wszystko nie są oznaki «obłędu»?” |
| ironia | „I cóż ci Bóg za to daje?” |
| nie potrafi zrozumieć roli wiary w życiu Soni | „– Wszystko daje! – szepnęła pospiesznie, znów spuszczając oczy.»Oto i wyjście! Oto i tłumaczenie wyjścia!« – zdecydował w myśli, obserwując ją z zachłanną ciekawością”. |
| niewierzący | „Po co to panu? Przecież pan niewierzący?...” |
| ciekawość względem Ewangelii | „– Gdzie tu o Łazarzu? – zapytał znienacka.[…]– Znajdź i przeczytaj mi […]”. |
Wiara Soni wzbudza ciekawość Raskolnikowa. Stara się zrozumieć, jak pozwala jej przetrwać swój los. Raskolnikow jest niewierzący i podchodzi do wiary sceptycznie i z ironią. Chociaż jest ciekawy Ewangelii, to i tak nie potrafi zrozumieć wiary.