Repatriacja — zorganizowana przez władze akcja przesiedlenia do kraju obywateli, którzy wskutek zmian granic lub działań wojennych znaleźli się na terytorium innych państw.
W XX wieku doszło do repatriacji tzw. Ziem Odzyskanych, które w przeszłości należały do Niemiec. Polacy byli przesiedlani ze wschodnich rejonów RP oraz zachodnich terenów ZSRR na zachód Polski. Repatrianci jednakże nie mogli odpowiednio się zorganizować na Ziemiach Odzyskanych, gdyż wyrwano ich z dobrze im znanych społeczności oraz terenów a rzucono na zupełnie obce i nowe, które jeszcze do niedawna zamieszkane były przez Niemców. W zacieśnianiu więzi społecznych pomagał wtedy Kościół, wysyłając na te tereny emisariuszy oraz duchownych, mających za zadanie konsolidację ludności.
Ziemie Odzyskane to ziemie zachodnie i północne współczesnej Polski, które zgodnie z postanowieniami konferencji poczdamskiej zostały przyznane Polsce.