Ryby: początkowo przełyk pełnił funkcję układu oddechowego, ale także pęcherz pławny lub skóra, obecnie wymiana gazowa ma miejsce w skrzelach.
Płazy: skrzela nie umożliwiały oddychania tlenem na lądzie, dlatego zostały wykształcone wewnętrzne narządy oddechowe, które przekształciły się w workowate płuca. Skrzela zachowały się tylko u form młodocianych – kijanek.
Gady: początkowo objętość płuc się zwiększała, a ostatecznie została podzielone na dwie komory z licznymi pęcherzykami, co doprowadziło do redukcji wymiany gazowej przez skórę. Obecnie płuca są gąbczaste i pofałdowane, zawierają komory, są osłonięte klatką piersiową, a nabieranie powietrza umożliwia skurcz mięśni międzyżebrowych
Ptaki: ptaki, które potrzebują dużej ilości tlenu ze względu na ich umiejętność latania, musiały wytworzyć worki powietrzne umożliwiające nabieranie dużej ilości powietrza za jednym razem.
Ssaki: płuca gąbczaste zwiększyły swoją powierzchnię oddechową i przekształciły się na płuca z budową pęcherzykowatą, które zapewniają dużą powierzchnię wymiany gazowej, ponieważ ssaki jako zwierzęta zmiennocieplne potrzebowały dużej ilości tlenu
W miarę pojawiania się kolejnych gatunków płazów na Ziemi, wykształcały się coraz lepsze układy oddechowe.