Miejscowości z elementami wpisanymi na listę UNESCO to: Kraków, Wieliczka, Oświęcim, Kalwaria Zebrzydowska, Dębno, Lipnica Murowana, Binarowa, Sękowa, Owczary, Brunary, Kwiatoń, Turzańsk, Smolnik, Haczów, Blizne, Chotyniec, Radruż i Zamość.
Park kulturowy – w Polsce to jeden ze sposobów ochrony zabytków. Celem ustalenia parku jest ochrona konkretnego kulturowego krajobrazu wyróżniającego się na tle całości kraju. Procedura utworzenia tego typu obszaru jest prostsza niż w przypadku kandydowania na listę światowego dziedzictwa UNESCO – park może być bowiem powołany przez radę gminy przy wsparciu wojewódzkiego konserwatora zabytków.
Lista światowego dziedzictwa UNESCO (ang. World Heritage List) to spis ważnych, czy wręcz kluczowych, obiektów zarówno dla dziedzictwa naturalnego, jak i kulturowego, na świecie. Lista ta została ustanowiona podczas sesji w Paryżu w 1972 roku, a weszła w życie trzy lata później – w 1975 roku. Według statystyk z 2017 roku Konwencję ratyfikowało bądź przyjęło 194 kraje. Istnieje wielostopniowa procedura wpisywania na listę UNESCO. Najwięcej obiektów wpisanych na światową listę znajduje się w Europie i Ameryce Północnej.