W 1935 r. ogłoszono w Niemczech ustawy norymberskie (m.in. Ustawa o obywatelstwie Rzeszy i Ustawa o ochronie krwi niemieckiej i niemieckiej czci), które pozbawiły Żydów praw obywatelskich i majątku. W 1938 r. doszło do masowych pogromów Żydów podczas tzw. nocy kryształowej. W 1935 r. ogłoszono w Niemczech ustawy norymberskie, które pozbawiły Żydów praw obywatelskich i majątku. W 1938 r. doszło do masowych pogromów Żydów podczas tzw. nocy kryształowej. W III Rzeszy rosły nastroje antysemickie, stworzono pojęcie „rasy panów”.
Od czerwca 1941 roku na terenach wschodnich działały Einsatzgruppen, które wraz z posuwaniem linii frontu, dokonywały masowych egzekucji ludności żydowskiej czy romskiej.
W styczniu 1942 r. miała miejsce konferencja w Wannsee, gdzie zostały dopracowane szczegóły realizacji tzw. „ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej”. Jaka sama nazwa wskazuje, celem była całkowita eliminacja Żydów, zatem podjęto kroki, by rozbudować istniejące obozy zagłady.
Planowano, że pierwszym etapem planu „ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej” będzie stopniowe likwidowanie gett na terenach Generalnego Gubernatorstwa, a co za tym idzie wywiezienie ludności żydowskiej do obozów zagłady. Kolejnym etapem miała być deportacja Żydów z całej Europy do obozów zagłady.
W wyniku Holokaustu śmierć poniosło ok. 6 mln europejskich Żydów.
Warto przypomnieć, że jednym z elementów składowych nazizmu był antysemityzm. Adolf Hitler oskarżał Żydów o klęskę Niemiec w I wojnie światowej oraz o osłabienie tzw. pierwiastka narodowego Narodu Panów (niem. Herrenvolk).
Rządy NSDAP to m.in. pikiety, prześladowania, bojkot ludności żydowskiej. W tym czasie rozpoczęto prześladowania rasowe, a niezadowolonych z nazistowskich rządów umieszczano w obozach koncentracyjnych.
Wybuch wojny tylko nasilił represje stosowane wobec ludności żydowskiej.