Architektura okresu międzywojennego była wyraźnie różna od wcześniejszych stylów, takich jak neogotyk czy neorenesans. W okresie międzywojennym nastąpiło odrodzenie zainteresowania modernizmem i zaawansowaną technologicznie architekturą. W wyniku tego powstały budynki, które były bardziej funkcjonalne, proste i geometryczne, zamiast bogato zdobionych i dekoracyjnych.
Innymi słowy, architektura okresu międzywojennego charakteryzowała się oszczędnością form i prostotą, a nie jak wcześniej bogactwem detali i zdobień. Architekci skupiali się na ergonomii i funkcjonalności budynków, stawiając na prostotę i estetykę. W tym okresie powstały wiele znaczących budynków, takich jak Sezession Haus w Wiedniu, czy biurowiec dla firmy Bauer i Wawelberga w Warszawie.
Można powiedzieć, że architektura okresu międzywojennego stanowiła połączenie modernizmu i tradycyjnej architektury, co dało wynik w postaci budynków o unikalnym charakterze i wyjątkowej estetyce.