Wielki głód na Ukrainie w latach 1932–1933 był wynikiem wielu czynników, w tym:
· Polityka gospodarcza – Władze radzieckie wprowadziły politykę kolektywizacji rolnictwa, która polegała na zmuszaniu chłopów do zrzeszania się w kolektywy rolnicze. W wyniku tej polityki, wiele rodzin rolniczych straciło swoje ziemie i zasoby, co znacznie utrudniło im dostęp do żywności.
· Wypędzenia i deportacje – Władze radzieckie wypędziły i deportowały wiele tysięcy osób, w tym klasztorów i wsi, co dodatkowo pogorszyło sytuację na rynku żywnościowym.
· Nieudolna polityka rządu – Rząd radziecki nie był w stanie zapewnić dostatecznej ilości żywności dla swoich obywateli, co przyczyniło się do rozwoju kryzysu żywnościowego.
· Warunki klimatyczne – Niekorzystne warunki klimatyczne, w tym susza i grad, dodatkowo pogorszyły sytuację na rynku żywnościowym.
W wyniku wielkiego głodu, zginęło od 3 do 7 milionów Ukraińców. Był to jeden z największych kataklizmów humanitarnych w historii XX wieku i jedno z największych ludobójstw w dziejach ludzkości.