Po II wojnie światowej zagrożenie komunistyczne było przedstawiane jako poważne zagrożenie dla wolnego świata. Wiele państw, w tym Stany Zjednoczone, uważało komunizm za system polityczny i ekonomiczny, który stanowił zagrożenie dla ich bezpieczeństwa i wartości. W rezultacie wiele z tych państw zawierało porozumienia i sojusze, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się komunizmu.
W tym okresie komunizm był przedstawiany jako system, który zagrażał wolności i demokracji i który mógł prowadzić do łamania praw człowieka i inwigilacji. Wiele rządów uważało komunizm za poważne zagrożenie dla ich narodowego bezpieczeństwa i prowadziło politykę zagraniczną i militarną zapobiegającą jego rozprzestrzenianiu się.
W konsekwencji, zagrożenie komunistyczne było często wykorzystywane jako pretekst do interwencji militarnych i ingerencji w sprawy innych państw, co miało na celu zapobieżenie rozprzestrzenianiu się komunizmu. Wiele państw, w tym Stany Zjednoczone, przeprowadzało tajne operacje i wspierało reżimy autorytarne, aby zapobiec rozwojowi komunistycznego ruchu.