Wojna domowa w Hiszpanii rozpoczęła się w 1936 roku i trwała do 1939 roku. Głównymi przyczynami konfliktu były różnice polityczne, społeczne i ekonomiczne między republikanami a frankistami, a także interwencja zagraniczna, zwłaszcza ze strony Niemiec i ZSRR.
W 1936 roku doszło do zamachów stanu, które popierały grupy umiarkowane i reakcyjne, a także konserwatywni i katoliccy duchowni. Celem było obalenie rządu demokratycznego i przejęcie władzy przez frakcje skrajne. Republikanie, w tym lewicowe grupy i komuniści, opowiedzieli się przeciwko próbom obalenia rządu i podjęli walkę o utrzymanie władzy.
Skutki wojny były katastrofalne dla Hiszpanii i jej ludności. Wojna pochłonęła około 500 000 ludzi, a setki tysięcy zostało zmuszonych do ucieczki z kraju. Wojna przyczyniła się do upadku gospodarki, zniszczenia infrastruktury i zaniku kultury. Wiele dzieł sztuki zostało zniszczonych, a wiele zabytków zostało zrujnowanych lub zdewastowanych.
Frankistowski reżim, który został ustanowiony po zakończeniu wojny, był bardzo surowy i represyjny. Wielu ludzi zostało zamordowanych lub zesłanych do obozów koncentracyjnych. W Hiszpanii panowała cenzura i ograniczenia wolności słowa i wyznania.
Wojna domowa w Hiszpanii pozostawiła trwały ślad na kulturze i historii tego kraju, a także na świecie. Stała się symbolem walki pomiędzy różnymi ideologiami i przypomnieniem o konsekwencjach, jakie może przynieść brak dialogu i porozumienia.