W lipcu 1936 roku frankiści kontrolowali centralno-północną Hiszpanię (tereny takie jak Leon, Saragossa czy Salamanka) i parli na południe – m.in. w stronę Madrytu – oraz na północ, w celu zajęcia wybrzeża. Do końca 1938 frankiści podeszli bliżej Madrytu, a także przebili się na południe, zajmując znaczne tereny nadbrzeżne u południa półwyspu, przeprowadzając ofensywę wspólnie ze swymi oddziałami, które jeszcze w 1936 zajęły Kadyks i starały się przeć ku północy. W 1938 republikanie starali się także przeprowadzić kontrofensywę znad Katalonii przy wsparciu sowietów, jednakże bez większych sukcesów. Ostatecznie, w 1939 roku, frankiści kontrolowali już całą Hiszpanię, a po zajęciu centralnych ośrodków republikańskich (Madryt, Walencja, Barcelona, Bilbao, Kartagena), ci poddali się.