Włodzimierz Lenin, lider partii bolszewickiej w Rosji, uważał, że sytuacja w Europie po 1918 roku była sprzyjająca dla rozwoju ruchu komunistycznego. Lenin wierzył, że kryzys ekonomiczny, który nastąpił po I wojnie światowej, wzmocnił niezadowolenie społeczne i zwiększył potencjał rewolucyjny w Europie.
Lenin uważał, że w wyniku wojny i kryzysu europejskie klasy robotnicze były bardziej zdesperowane i gotowe do walki o swoje interesy. Uważał, że te warunki stwarzały dobrą okazję do rozwoju i wzmocnienia ruchu komunistycznego w Europie.
Lenin uważał, że europejskie partie komunistyczne powinny współpracować ze sobą i działać jednolicie, aby wspierać rewolucyjne procesy i walkę klasy robotniczej na kontynencie.