Gród stanowił najważniejszy punkt osady, gdyż to tam znajdowały się najważniejsze budynki. Stamtąd władzę sprawował zarządca osady i rada miejska, w sytuacji zagrożenia zapewniający ochronę mieszkańcom. Centrum grodu zajmowała rezydencja książęca, w której zamieszkiwał władca wraz ze swoją świtą, był to ośrodek życia politycznego i ekonomicznego osady. Podgrodzie było zamieszkiwane przez mieszczan i rzemieślników korzystających z większej przestrzeni wewnątrz murów. Znajdowała się tam także kaplica, w której odprawiano msze i modły. Zapewniała ona też ochronę mieszkańcom niemogącym skryć się w grodzie.
Grody najczęściej powstawały na naturalnych wzniesieniach lub wyspach oddzielnych rzekami od lądu ze względów obronnych.