Zjazd gnieźnieński miał miejsce w 1000 roku. Zaproszono na niego władcę niemieckiego, Ottona III, który utrzymywał z państwem polskim przyjazne relacje. Celem cesarza była także pielgrzymka do grobu Świętego Wojciecha w Gnieźnie, w jej trakcie spotkał się z Bolesławem Chrobrym, który przekazał mu ramię zmarłego biskupa. W zamian władca niemiecki podarował polskiemu władcy kopię włóczni Świętego Maurycego, co symbolizowało władzę królewską. Otton III nałożył także na jego głowę swój diadem, co miało sugerować przyrzeczenie korony królewskiej dla Bolesława Chrobrego. Zjazd gnieźnieńskich miał być zapowiedzią ścisłej współpracy między dwoma państwami.
Efektem zjazdu gnieźnieńskiego było także utworzenie metropolii gnieźnieńskiej, pierwszej w Polsce podległej bezpośrednio papieżowi.