Społeczeństwo starożytnego Egiptu podzielone było na kilka warstw, z których każda pełniła określoną funkcję.
Faraon był na szczycie społecznej piramidy hierarchicznej. Uważano go za istotę boską, był głową kultu religijnego i państwa egipskiego. Władał całym Egiptem jako władca despotyczny.
Następni w kolejności byli kapłani i urzędnicy, którzy pełnili funkcje religijne, a także administracyjne. Asystowali rządzącemu w pełnieniu władzy, wdrażali w życie jego rozporządzenia.
Poniżej nich znajdowali się wojskowi i rzemieślnicy odpowiadający za bezpieczeństwo oraz produkcję dóbr i towarów.
Na samym dole tej hierarchii znajdowali się chłopi i niewolnicy, którzy zajmowali się uprawą roli i bydła. Poza sezonem rolniczym zajmowali się budową i utrzymaniem kanałów w dobrym stanie.
Taki podział społeczeństwa nazywamy hierarchicznym.