Prehistoria to najdłuższy okres dziejów w historii człowieka, za którego początek uznajemy pojawienie się homo habilis (człowieka zręcznego), koniec wyznacza pojawienie się pisma. W zależności od miejsca na świecie konkretna datacja trwania prehistorii może się różnić. Wszelką wiedzę na jego temat czerpiemy ze źródeł archeologicznych.
Prehistorię dzielimy na kilka epok: epokę kamienia, miedzi, brązu i żelaza. Nazwy tych epok pochodzą od materiału, który odgrywał w trakcie ich trwania największą rolę.
W epoce kamienia rozróżniamy dodatkowo paleolit (epoka kamienia łupanego), mezolit i neolit (epoka kamienia gładzonego), w których przechodzono od prymitywnych narzędzi wytwarzanych z odłupywanych kamieni, do narzędzi bardziej zaawansowanych – wciąż wykorzystywano kamień, jednak wygładzano go ścierniwem, na przykład piaskiem.
Nazwa „prehistoria” oznacza dosłownie wydarzenia przed historią. Może wydawać się to skomplikowane, jednak wielu historyków uważa, że historia zaczęła się wraz z upowszechnieniem pisma, ponieważ nasi przodkowie dopiero wtedy mogli zapisywać swoje dzieje, które w przeciwieństwie do przekazu ustnego, miały znacznie większą szansę na zachowanie i uniknięcie zapomnienia.