Najdawniejsi ludzie żyli w małych grupach, w których wspólnie zdobywali pożywienie. Brak umiejętności wytwarzania i posługiwania się narzędziami ograniczał ich możliwości pozyskiwania jedzenia. Później, mimo opanowania umiejętności wytwarzania kamiennych narzędzi i posługiwania się ogniem, byli zmuszeni do polowania na zwierzęta i podążania za nimi, by w porach roku, w których ciężko o inne pożywienie, nie umrzeć z głodu. Ten tryb życia wymuszał pozostawanie w ciągłym ruchu. Osiadły tryb życia, dzięki rolnictwu i udomowieniu zwierząt, wiązał się ze stałym dostępem do pożywienia. Tworzenie osiedli ludzkich zapewniło ich mieszkańcom komfort i bezpieczeństwo.
Proces przejścia z koczowniczego na osiadły tryb życia nazywamy rewolucją neolityczną.