Paleolityczni myśliwi do polowań wykorzystywali przede wszystkim pułapki (m.in. doły z zaostrzonymi palami), oszczepy wraz z ich miotaczami, włócznie, kamienne i kościane ostrza, bumerangi. Polowanie na wielką zwierzynę polegało na zagonieniu jej w wykopany dół, by następnie zasypać ją gradem pocisków i kamieni. Następnie czekano aż zwierzę umrze w wyniku odniesionych ran, przez głód lub wycieńczenie.
Największym osiągnięciem paleolitycznych myśliwych była umiejętność współpracy, dzięki czemu mogli polować grupą na większe zwierzęta.