Praca organiczna to działanie na rzecz rozwoju polskiego społeczeństwa, w którym duże znaczenie miał rozwój kulturalny, społeczny oraz gospodarczy. Głównymi przedstawicielami pracy organicznej byli: Dezydery Chłapowski, Karol Marcinkowski i Hipolit Cegielski.
Zwolennicy pracy organicznej dążyli do tego, żeby państwo działało jak jeden zdrowy organizm, którego podstawą jest dobro ogółu.