Temat C
Scena 1 (wnętrze pokoju Dominiki, wczesny ranek)
Pokój jest mały, bardzo zagracony, urządzony tanio, ale modnie. Jedyne meble to biurko stojące pod oknem, komoda z szufladami i łóżko. Wszystkie są białe. Na każdej wolnej przestrzeni leżą niedbale rzucone przedmioty – książki, kosmetyki, ubrania, opakowania po jedzeniu na wynos, kwiaty, kolorowe minerały. Na biurku stoi otwarty laptop. Na ścianach wiszą okultystyczne plakaty, zdjęcia, łapacze snów i sztuczny bluszcz. Dominika leży w łóżku.
Scena 2 (wnętrze pokoju Dominiki, ranek tego samego dnia)
Dominika siedzi na łóżku i rozmawia przez telefon komórkowy.
DOMINIKA
Mamo, wiem, że miałam nie dzwonić, jak jesteś w pracy, ale jest pilna sprawa. Jakoś źle się czuję, nie dam rady iść dzisiaj do szkoły. To chyba grypa, mięśnie mnie bolą.
GŁOS Z TELEFONU
Dominika, nie wymyślaj, wczoraj nic ci nie było! Pewnie znowu grałaś całą noc na komputerze. Masz natychmiast wyzdrowieć i iść na zajęcia. W ogóle czy ty nie powinnaś być w szkole od dwóch godzin?
DOMINIKA
Mamo, naprawdę, myślisz, że ja, córka takiej świetnej lekarki, nie umiem poznać objawów grypy? Bolą mnie mięśnie, mam nadwrażliwość na światło, jestem osłabiona, no co to innego może być?
GŁOS Z TELEFONU
Hmmm, no rzeczywiście tak to wygląda. Weź aspirynę z szafki, ale tylko jedną tabletkę, i zobacz, jak się będziesz po tym czuła. Jeżeli lepiej, to koniecznie idź na czwartą lekcję, masz wtedy matematykę!
DOMINIKA
Dzięki mamo. Na pewno cudownie ozdrowieję do matematyki. Pa pa.
Dominika rzuca telefon na łóżko i natychmiast siada przed komputerem.
Scenariusz filmowy to zapisany projekt filmu – przypomina trochę dramat przez podział na sceny, dialogi, didaskalia. Scenariusz, oprócz dialogów, zawiera też wskazówki dla pozostałych osób pracujących nad filmem, jak powinny wyglądać poszczególne sceny – musi zawierać informację o miejscu i czasie rozgrywania się sceny, ale tez skrótowe opisy wyglądu danego miejsca czy zachowaniu bohaterów. Jest pisany w czasie teraźniejszym. Ma dawać jasne wskazówki, więc pisząc scenariusz, unikamy złożonych zdań i ozdobników.