Utopia to projekt lub przedstawienie idealnego ustroju politycznego, opierającego się na sprawiedliwości, solidarności i równości.
Antyutopia to wizja społeczeństwa zmierzającego do katastrofy i samounicestwienia.
„Nowy wspaniały świat” jest antyutopią. Sam tytuł powieści ma wydźwięk ironiczny, rzeczywistość przedstawiona może i jest nowa, ale bynajmniej nie wspaniała. To świat fałszywie szczęśliwy i bezkonfliktowy. Wszystkie wyższe potrzeby i humanistyczne wartości uległy tu degradacji, na rzecz wyolbrzymionych potrzeb ciała: pustych rozrywek i nieokiełznanej seksualności. Świat został doskonale zaplanowany i urządzony według prostych zasad: Wspólność, Identyczność, Stabilność. Naczelną dyrektywą nowej rzeczywistości jest zatem idea kolektywizmu, która redukuje indywidualizm.
Pierwsze utopie powstały w starożytności, np. dialog Państwo Platona.