Warunkowanie to forma uczenia się, polegająca na wytwarzaniu nowych połączeń bodźców i reakcji w wyniku powtarzających się doświadczeń (np. kojarzenia czegoś z czymś konkretnym, przyjemnym lub nieprzyjemnym).
Małe dzieci w powieści poddawane były indoktrynacji („szczucie” na inne kasty), warunkowaniu niepawłowskiemu (wyrabiano w dzieciach określone reakcje/skojarzenia na dane rzeczy/sytuacje). Wszystko to miało na celu odpowiednie „zaprogramowanie” dzieci już z myślą o przyszłości, kiedy to powinni być już ułożeni i posłuszni.
Delty miały czuć niechęć do książek i kwiatów, jako że ich przeznaczeniem jest praca fizyczna. Książki, natura i tym podobne rzeczy jedynie odwracałyby uwagę delt od ciężkiej, fizycznej pracy.
„Dzieci alfy noszą odzież szarą. Pracują dużo ciężej niż my, bo są tak strasznie, strasznie mądre. Naprawdę ogromnie się cieszę, że jestem betą, bo nie muszę tak ciężko pracować. A poza tym jesteśmy o wiele lepsze niż gammy i delty. Gammy są głupie. One wszystkie noszą odzież zieloną, dzieci delty zaś noszą odzież khaki. Och nie, z dziećmi deltami nie chciałbym się bawić. A epsilony są jeszcze głupsze. Są tak głupie, że nawet nie umieją czytać ani pisać. Ponadto ubierają się na czarno, a to taki wstrętny kolor. Ach, jak się cieszę, że jestem betą”.