Utwór rozpoczyna się apostrofą. Podmiot liryczny zwraca się bezpośrednio do czytającego, pytając o to, czy ktoś, oprócz niego, jest gotów na to, by żyć w sławie i zostać dobrze zapamiętanym. Podmiot liryczny podkreśla, że do tego potrzeba wzgardzić rzeczami otaczającymi nas obecnie i oddać się sprawie przyszłości. Ta strofa ma na celu skłonić czytelnika do refleksji nad tym, jakie życie wiedzie i co jest w nim istotne. Oprócz tego ważna jest tu funkcja perswazyjna. Osoba mówiąca w wierszu chce pociągnąć za sobą innych, by tak jak on wybrali drogę sławy.
W tym zadaniu ważne jest, by wiedzieć, czym jest motyw „manifestu godności człowieka”. Należy pamiętać, że w renesansie pamiętano o tym, że to człowiek sam wybiera swoją życiową drogę i tylko on decyduje o tym, jak potoczy się jego życie.
Pierwsze wersy utworu to apostrofa, czyli bezpośredni zwrot do adresata. Ta figura retoryczna polega na zwróceniu się wprost do odbiorcy i bywa stosowana, by mocniej przykuć jego uwagę. Czasem można uzyskać dzięki niej podniosły nastrój.