Zwój papieru to symbol wielkiej sławy dzieł Kochanowskiego, jego kunsztu i wyjątkowości. Rękawiczki świadczą o tym, że był on nadal tylko człowiekiem, podobnym do innych. Autor artykułu użył tych dwóch symboli, by pokazać „dwoistość natury poety”. Nie ujmuje on geniuszu Kochanowskiemu, jednak nadal rozpatruje jego osobę w kategoriach ludzkich.
W Pieśni XXIV Jana Kochanowskiego, w której zaznacza, że jest człowiekiem wyjątkowym, ale nadal tylko człowiekiem i śmierć dosięgnie również jego, widać renesansową myśl. Łączy się ona z poglądem głoszonym ówcześnie, który traktował o równości wszystkich.