W kreacji podmiotu lirycznego widać zgodę na świat, pokorę wobec natury, umiłowanie prostego życia – świadczy o tym wers: „Snem i płaszczem nakryty, śpię wszędzie bezpieczny”. Ponadto w utworze występuje pochwała życia zarówno, jeśli jest to przyjemna słoneczna aura, jak i trudniejsza do przetrwania niepogoda: „Zwycięzca słotnych wichrów, burz i niepogody”. Na koniec podmiot liryczny wychwala wolność i porzucenie roztropności: „Ciesz się zgubą! Niech będzie przeklęty ostrożny!”.
Postawa franciszkańska wyraża się poprzez: życie w zgodzie z cnotami pokory, ubóstwa i miłosierdzia; pochwała życia we wszystkich jego aspektach, miłość do natury i stworzenia; radość, której źródłem jest proste życia; poczucie wolności.