Przykładowa odpowiedź:
Obaj twórcy ukazują absurd systemu totalitarnego – zwracają uwagę na bezsens związany z niektórymi działaniami, poleceniami (np. niektóre prace niemające celu, pozbawione sensu), na absurdalność samej sytuacji (zamknięcie w obozie, wytworzenie się nowych reguł, które mają zastosowanie tylko w obrębie tych czterech ścian, czy na absurd winy (nieważne, czy popełniło się czyn zbrodniczy, wina i tak zostawała udowodniona i wymierzona).
Zwróć uwagę na podobieństwo obrazowania systemu totalitarnego – obaj twórcy czynią to jednak, sięgając po inne środki wyrazu. Władimow ukazuje to poprzez członka systemu, zaś Herling-Grudziński poprzez ofiary tego systemu.