· Brak namiestnika po śmierci Józefa Zajączka,
· Niekonstytucyjna działalność Mikołaja Novosilcowa – komisarza cara przy rządzie Królestwa – znienawidzonego przez Polaków, zwolennika samodzierżawia oraz przeciwnika ustępstw wobec Polaków,
· Urząd naczelnego dowódcy armii Królestwa, sprawowany przez brata Aleksandra I – wielkiego księcia Konstantego, który w praktyce zastępował króla,
· Narastający despotyzm Aleksandra I – chęć kontroli nad wszystkimi instytucjami obywatelskimi, co było niezgodne z konstytucją,
· Coraz większa kontrola, ograniczanie swobód, wprowadzenie cenzury, działalność tajnej policji, areszty bez sądów wobec osób podejrzanych o działalność w spiskach,
· Nie zwoływano sejmów w ustalonych terminach, nie respektowano uprawnień izb,
· Naciski na wyborców i manipulowanie wynikami,
· Ogólna atmosfera terroru spowodowała niechęć środowisk polskich wobec działalności cara Aleksandra oraz jego następcy – Mikołaja I,
· Chęć przejęcia całkowitej władzy nad posiadanymi terenami przez Mikołaja I, który uważał nadanie konstytucji Królestwu Polskiemu za błąd poprzednika.
Tajna policja Novosilcowa działała w ramach Wyższej Wojskowej Policji Sekretnej. Jej najważniejszym zadaniem była budowa sieci szpiegów i donosicieli. Różnymi sposobami nakłaniano Polaków do współpracy ze służbami carskimi - jednym z bardziej jaskrawych przykładów Polaków donoszących na rodaków był Aleksander Linowski – bliski współpracownik Hugona Kołłątaja, popierający Konstytucję 3 maja. Był on stałym informatorem Nowosilcowa, któremu przekazywał wiadomości na temat nastrojów panujących w Królestwie i innych częściach zaboru.