Dworki w XIX w. były to budynki nawiązujące wyglądem do dworków szlacheckich z XVI czy XVII w. Były budowane w otoczeniu zieleni i wysokich drzew, budynki były zwykle jednokondygnacyjne, chyba że pełniły inną niż mieszkalną rolę. Wejście znajdowało się w głębi portyku otoczonego kolumnami, na których wspierał się tympanon. Charakterystyczny był także dwu lub czterospadowy dach. Przed dworkiem zwykle znajdował się okrągły klomb z kwiatami.
