Ludzie Ci najczęściej byli pozbawieni majątku w ramach represji po powstaniu. Musieli liczyć na pomoc innych, często na pomoc od państwa, do którego udali się emigrację, a nie każde państwo takową pomoc oferowało. Nie każdy posiadał też znajomości, w związku z tym sytuacja powstańców była trudna na emigracji – starali się szybko znaleźć jakieś zajęcie, które dawałoby im zarobek, lecz nie zawsze było ono równoważne do stanowiska zajmowanego w Królestwie Polskim przed wybuchem powstania. Po pewnym czasie spędzonym na emigracji powstańcom zaczynała doskwierać bieda, rezygnacja, samotność, tęsknota za ojczyzną.
