W renesansie ideał życia nawiązywał do uczciwego i pobożnego życia na wsi pełnej harmonii. Ten wątek w literaturze nazywa się literaturą arkadyjską, idealizującą życie na wsi i pokazującą jedynie jej pozytywne strony.
Wieś była postrzegana jako miejsce harmonii życia człowieka z naturą – idylla upragniona przez ludzi renesansu.