Złotą wolnością szlachecką określano stan, w którym znajdowała się szlachta polska po XVI wieku – głównie chodziło o szereg przywilejów i praw, które wiązały się z dominacją szlachty w społeczeństwie.
Złota wolność szlachecka długo była świadectwem nowoczesności polskiego systemu, lecz z czasem stała się ciążącym państwu przeżytkiem.